Oerol: de programmering van de vorige dag

In de straten van Midsland en Terschelling-West is veel straattheater te vinden, verspreid over de mooiste locaties van het eiland worden voorstellingen gehouden. Muziek vind je vooral op het Groene Strand bij de haven en in Oerol-dorp Westerkeyn. Maar ook de Terschellinger Horeca laat zich niet onbetuigd en biedt een podium aan veel bands en artiesten. Dit leidt tot uitpuilende kroegen over het hele eiland en de mogelijkheid om sommige bands wel vijf keer te zien. Bands als The Madd en André Manuel staan in de Oerolkrant elke dag wel weer op een ander podium aangekondigd. In dat opzicht doet Oerol recht aan haar motto van dit jaar: “Het eiland van de vorige dag”. Wie voor de muziek naar het festival komt, doet er goed aan gewoon vier dagen te komen en een slim programma te kiezen. Grote kans dat je dan alles kunt zien.

Dat je vooral veel wereldmuziek tegenkomt op dit festival is van oudsher typisch Oerol. Een groot gedeelte van het publiek komt hier ook voor en dat is prima, want bands als Think of One brengen een geweldige sfeer. Ook de mogelijkheid legendes als Flaco Jiminez te zien, is natuurlijk uniek.

Toch wil de Oerol-organisatie graag dat het publiek verjongt en daarom hebben muziekprogrammeurs Harry Hamelink (Nighttown, Motel Mozaïque, Bazar Curieux) en Marcel Haug (Metropolis) getracht een programma samen te stellen dat “jonger” is dan voorgaande jaren, “We zoeken in het programma naar een balans. Af en toe zetten we iets neer dat honderd procent Oerol is en aan de andere kant zoeken we grenzen op of gaan we eroverheen.” (bron: De Oerol Tijd). Met dit grensoverschrijdend programmeren doelen Hamelink en Haug in hetzelfde artikel op acts als Extince, Ziggi en GMB die dit jaar op het festival spelen. Ziggi en GMB brengen echter reggae en hiphop volgens eeuwenoud Jamaicaans recept en op Extince ligt ook zeker een halve meter stof.

Waarom geen grenzen opzoeken met dikke dubstep of vette electro? Er is überhaupt weinig tot geen elektronica te bespeuren op het festival. Wel spelen de bejaarde Nits, hoor je elke avond (al een aantal jaren) dezelfde plaatjes van Naald & Kraak en Swoolish of nu van Radio Barkas: oude wijn in nieuwe zakken. Ook de Balkan Beatz DJ’s herkauwen de hype van 2006 en op moment van schrijven spelen, oh zo gezellig, The Kartners op het Westerkeyn Nederlandstalige covers als “Joke, stop met koken” en “Een man mag niet huilen”. Ik doe echt mijn best.

Oerol 2008 is gezellig als altijd. In elke duinpan vind je wel theater, muziek of goede ontmoetingen. En hoewel de muzikale programmering – over het theateraanbod heb ik hetzelfde gehoord, maar op dat gebied waag ik me niet aan uitspraken – nogal veilig is, biedt het festival genoeg om een dag of vier een heel goede tijd te hebben. Wie langer naar Oerol komt doet dit vooral voor de sfeer. Wil het festival een jonger publiek trekken dan kan een ietwat avontuurlijker en actuelere muzikale programmering daar zeker aan bijdragen. Oerol als het eiland van de volgende dag.

Gepubliceerd: 3VOOR12 Friesland

Balkan is dood, leve de Shaabi!

Waar gisteren het weer prachtig zomers was, wordt de woensdag van Oerol geplaagd door hevige wind en regenbuien. En daarmee draait het grootste voordeel van het festival om in een nadeel, want is het normaal heerlijk een kwartier over het eiland te fietsen, nu is het een pokke eind naar het volgende podium. Gelukkig blijft de sfeer fantastisch en ondergaan de mensen het winderig lot “des Oerols” immer gemoedelijk.

De betere muziek van de namiddag komt uit de perstent, waar gedurende het festival live-sessies worden gespeeld voor Omrop Fryslân. Amsterdammer Lucky Fonz III speelt twee prachtig ingetogen liedjes, is presentator Wim Brons een paar keer te slim af en zet vervolgens een luchtig ballade genaamd “The Island” in. Daarna is het de beurt aan – the world’s fastest band – The Pedro Delgados, die een wervelwind van rokende trashrock door de zendmast van de Omrop stuurt. Het zal ze ongetwijfeld een aantal luisteraars hebben gekost, maar het is een heerlijk contrast met het verschrikkelijke Haddaway dat daarna wordt ingestart.

Haasten dan naar het Groene Strand want daar loopt het optreden van GMB, Gery Mendes Borges, op zijn einde. GMB eindigde in 2006 als tweede tijdens de Grote Prijs van Nederland en heeft sindsdien aardig naam gemaakt in de Randstedelijke underground. De 24-jarige Rotterdammer is net aan zijn laatste nummers toe als ik mijn huurfiets tegen een hek zet. De zomer knalt uit te speakers met de vrolijke reggae van GMB en tussen de dikke rijen voor het podium bevinden zich veel rode neuzen die zich in een blinde euforie de blaren op hun voeten dansen. De sfeer is heerlijk zomers en uitgelaten.

De avond wordt op Westerkeyn afgesloten met een optreden van het Antwerpse Think of One. België’s grootste fusieband is nog het best te vergelijken met een rondreizend zigeunerorkest dat overal waar het komt zijn eigen westerse invloeden combineert met de muzikale couleur locale. Na al eerder platen te hebben gemaakt met Inuit, Brazilianen en Congolezen, staat het collectief nu weer op het podium met muziek uit Marokko, hun oudste liefde.

Think of One reisde naar Marokko, liet zich inspireren en keert terug naar de Europese podia met een heerlijke mix van rock, reggae, R&B en opzwepende Marokkaanse Shaabi. Dat laatste is een soort Arabische schlager om het maar eens oneerbiedig te zeggen. En als je één ding goed kan op die Shaabi, dan is het wel dansen! Voor het overvolle podium verzamelt zich dan ook een enorme meute dansende Oerolgangers die zich uitgelaten overgeven aan de bonte muziek. Op het hoogtepunt zet frontman David Bovée een traditioneel Marokkaans bruiloftstlied in en laat The Chemical Brothers hier nu net een sample van hebben gebruikt in hun hitje “Galvanize”. Een golf van herkenning is het gevolg en de Vlaamse cosmopolieten spelen hier handig op in door het nummer langzaamaan om te buigen naar de versie van de Britten. “It’s time to…push the button”. De prachtige Marokkaanse zangeres slaat haar handen zachtjes ineen en lacht haar dromerige glimlach.

Gepubliceerd: 3VOOR12 Friesland

Ketterse en stille fanfares op een zonnig Oerol

Mijn Oerol begint met zware kost op dinsdagmiddag. Laurens van der Meulen debuteert met zijn nieuwe project It Langstme en de Dea (Het Verlangen en de Dood). Liedjes over schuld en somberheid die onfries aandoen en volgens Van der Meulen ook niet in een “Friese traditie vallen”. Op het podium wordt Van der Meulen vergezeld door Berber Visser in wier band Miss Ippi hij ook weer speelt. Waar we Van der Meulen doorgaans bij Jean Parlette en Lawn achter de toetsen terugvinden, speelt hij nu gitaar. It Langstme en de Dea doet door de grote woorden en het pathetisch gitaarspel zo zwaar aan dat er weinig ruimte tot verbeelding overblijft. Dat is jammer, want juist in de beperking en in de kleine stiltes zou Van der Meulen kunnen overtuigen met dit project.

Kleine stiltes vonden we genoeg bij De Stille Fanfare. Het kleine gezelschap in rood brengt fluisterzachte symphonieën waar je je vingers bij aflikt. In een prachtig samenspel neemt de in fanfare het publiek mee langs een keur aan verstilde luisterliedjes en hartverscheurend mooie ballades. Met name de trompettist blinkt uit met zijn zwoele spel. Hoogtepunten waren de nummers ‘Die Bosniaken Kommen’, ‘Immer gerade aus’ en ‘Kamaraden Voorwaartsch’. Hulde!

’s Avonds als half Oerol voetbal kijkt in de kroegen of op campings neemt André Manuel het woord op Westerkeyn. Begeleid door De Ketterse Fanfare schetst hij in prachtige poëzie beelden van broederschap en drankgelag en neemt hij het Oerolpubliek mee langs roodomrande einders en de eenzaamheid van een verloren liefde. Maar bovenal confronteert hij iedereen als een volleerd nar met bittere grappen en laat hij het publiek in polonaise dansen om de misère in de wereld. Het wordt een heerlijk feestje met vrolijke meezingers als “Voor altijd alleen” en zelfs een 2 Unlimited cover als de VARA live overschakelt naar het podium.

Tussendoor en achteraf wordt de avond aaneengeregen met de heerlijkste kraakmotown en exotica, gedraaid door Radio Barkas. Vanuit hun DDR Barkas oldtimer raken DJ’s Tristan Kruithof (ex-Naald en Kraak) en Daan Soer (DJ Swoolish) precies de juiste snaar. Een warme Oeroldag komt zo tot een einde. Mijn gezelschap verplaatst zich naar de oostpunt van het eiland waar tot het ochtendgloren de vuren hoog oplaaien rondom de oude Duitse bunkers.

Gepubliceerd: 3VOOR12 Friesland

Lancering Froeks.TV op GPTV!

Vandaag is na veel bloed, zweet en hard werk eindelijk Froeks.TV gelanceerd. GPTV maakte op geheel eigen wijze een leuke repo!

more about “Lancering Froeks.TV op GPTV!“, posted with vodpod

Kanovaren met oud-leerlingen

Op het Lauwers College is het elke jaar de traditie dat examenleerlingen van het VMBO bij Veenwoudsterwal gaan kanovaren met hun docenten. De uitslag is dan nog niet bekend, dus de spanning is voelbaar. Maar bovenal heerst een ontspannen sfeer, het is een goed afscheid van leerlingen waar je jaren les aan hebt gegeven.

Hoewel ik nu al 4 maanden niet meer werk op het Lauwers, wist ik toch vrij te krijgen van de drukte en kon ik mooi mijn nieuwe tweedehands camera uitproberen die ik voor een zeer vriendelijk prijsje mocht overnemen van 3VOOR12 fotograaf Rob.

Hieronder een resultaat. Echt experimenteel is het nog niet, het ding kent zoveel knopjes dat ik ‘m meestal maar op automagisch heb laten staan.

Meer foto’s vind je op m’n Flickr.