Boot Boo Hook!

Afgelopen weekend was ik met Theo op het Boot Boo Hook festival in Hannover. Ik had vakantie en voor het weekend nog niets in de planning. Een paar weken geleden pikte ik ergens een Duitse festivalagenda op en deze vond ik bij het wegwerken van de was in beduimelde staat terug. Er doorheen bladerend viel een festival op met de intrigerende naam Boot Boo Hook. Een klein indie-pop festival, gehouden op een voormalig gekraakt fabrieksterrein midden in Hannover. Dat beloofde dus wat. Maar daar bleef het dan ook bij.

Het voormalige fabrieksterrein “Faust e.V.” is volgespoten met een bonte verzamling graffiti en op sommige plekken compleet overwoekerd door onkruid. Het wordt nu gebruikt door Afghaanse feministen, radio-stations, kleine horeca, Thaise meditatietrainers, Turkse cultuurclubs, een gallerie, een fotolaboratorium en noem maar op. Het doorleefde terrein ademt een autonome sfeer en was eind augustus omgetoverd tot festivalterrein. De bands spelen in Café Mephisto of in de grotere 60-er Jahre Halle.

Vooraf beluister ik nooit de bands die op een festival spelen. Meestal ken ik ze wel of ik ga er vanuit dat het wel goed komt. In dit geval het laatste, want verreweg de meeste bands verrasten me met volkomen zoutloze popmuziek. Glad, vaak goed gespeeld, maar totaal niet spannend of “indie” en dat terwijl de uitstraling van de locatie toch echt anders doet vermoeden en het affiche toch echt indiepop aankondigde.

Op de tweede dag raak ik aan de praat met Rens, naast Theo en mij de enige Nederlander op Boot Boo Hook. Hij werkt voor het Tapete label dat dit weekend verreweg de meeste bands levert. Rens ken ik als hoofdredacteur van 3VOOR12 Amsterdam en hij was verbaasd me hier tegen te komen. Blijkt dat de term indie (independent) in Duitsland niet synoniem is aan alternative terwijl dit in Nederland wel het geval is. In Duitsland betekent indie gewoon independent en is het geen genreduiding. Naast een grote scene alternative indie bands (zoals in Nederland), blijkt in Duitsland ook een rijke schakering onafhankelijke labels te bestaan die “echte” popbands uitbrengt en promoot. In Nederland zal daar geen markt voor zijn, of je tekent bij een major of je brengt een plaat in eigen beheer uit. Tsja, dat moet je maar net weten…

De sfeer op Boot Boo Hook was fantastisch, de mensen bijzonder vriendelijk en de Duitsers hoogst verbaasd over de aanwezigheid van Nederlanders bij een zo’n lokale aangelegenheid.